بماند سالها این نظم وترتیب

ز ما هر ذره خاک افتاده جایی

غرض نقشیست کز ما باز ماند

که هستی را نمی بینم بقایی

مگر صاحبدلی روزی برحمت

کند در کار درویشان دعایی

نوشته شده توسط نیما ترقی در دوشنبه پانزدهم اسفند ۱۳۹۰ |